سایت راسان خبر  روز شنبه ۷ مرداد  در تازه ترین گزارش خود به قلم کامران منصوری با عنوان “شان فداکاری و عنوان سردار فداکاری نیاز امروز جامعه ماست  ” به  ایثارگری  مسوولان استانی و کشوری پرداخته است.

سالها پیش بچه که بودیم یا در مقام تمسخر یا ترغیب به دانش اندوزی از کودکان ژاپنی وصفی اغراق آمیز برایمان نقل می کردند که فرضا در مسیر رفتن به مدرسه یک ساعت میسازند و چنین و چنان و… همچنین همیشه نام ژاپن مقابل آمریکا بود و رقابت علمی مردم ژاپن با آمریکا منشاء بسیاری از افسانه های مهیج سیاسی اجتماعی شده بود که برای ما کودکان وقت جذاب مینمود .برای مثال می شنیدیم که اگر نیم ساعت برق آمریکا قطع شود ژاپن صد سال از نظر پیشرفتهای علمی و تمدن از آن پیشی می‌گیرد ‌ و این نشانی بود از عرق و علاقه ملی همراه با ایثار و جهد در میان مردم ژاپن که برای آبادی و اعتلای میهنشان از جان مایه گذاشته بودند .

این روزها که بحران آب و هوا و کمبود برق در دل افراد اهل اندیشه- البته -دغدغه و تشویش ایجاد نموده و از طرفی دشمنی ما و آمریکا در مرحله ای حساس قرار دارد و اینطرف اما بسیاری را از مردم و مسئولین مبتلا به شعار زدگی، طمع و آز،  و سود و منفعت طلبی شخصی میبینیم و معیار ارزش اجتماعی را ثروت و قدرت ، گاهی شاید آرزو میکنیم  ما اگر قرار است مقابل آمریکا بایستیم کاش، مردمی و بطور اولی مدیر و مسولانی بیش ازین اهل کوشش و تلاشگر و دانش گرا و قانع  داشتیم که این مقابله با استعمارگران را نه به زبان که از عمق جان رقابتی علمی و  حیاتی می دانستند.

مدیران جهادی در عمل شعاری شده و واژه ایثار هم انگار تاریخش تنها به ایام دفاع مقدس راجع بود و دوره اش رفته است ، هر جا میشنوی فلانی ایثارگر است ذهنت بسوی جنگ هشت ساله و مجاهدان دفاع مقدس پر میکشد. امروز اما نسل جوان و نوجوان و همچنین بزرگسالانی که مدعی تهور و ملت و میهن دوستی نیازمند تبیین و تعیین میدان و عرصه ایثارگری امروزی هستند تا نه آن راه و سلوک ایثار خاموش و متروک شود نه  حس میهن و هم مهین دوستی بی دلیری و ارزش و افتخار بماند . لذا پیشنهاد میشود عنوانی چون سردار فداکاری یا ایثارگری تعیین و چون القاب افتخاری سر و شوالیه و.. در دیگر ممالک ، به افرادی که نایستاده اند که شاید روزی باز جنگی در دفاع از کیان وطن در افتاد و ایثار کنند بلکه در همین عرصه نبردهای علمی و اقتصادی و اجتماعی و… جانفشانی میکنند آنهم صرفا به عرق  ملی و ملت دوستی اهدا شود .

تصور کنید اگر چنین مجالی مقرر شود و حتی  به تبع آن شخص -عینا چون موضوع ایثارگری فعلی- بنا به درصد ایثارش در حیطه عمل خود مساعده ای به خانواده اش داده شود که نگرانی از آینده خانواده هم مانع فداکاریها نشود و فردی که برای ملتش و مردمش فقط و فقط مردم فداکاری میکند شأن و جایگاه ویژه و شایسته اش را از قبل آن نشان افتخار تعالی میبخشد ، چه انگیزه ای برای فداکاریها ایجاد میشود و این قهرمانان ملی الگوی عرق ملی نسلهای بعد خواهند بود که میخواهند سردار فداکار باشند .حتی میشود تصور کرد در ایامی که مشکل گرما با حادثه ای که منجر به قطع برق شده همراه میگردد ،و مسوولی به همراه کارکنان خدماتی  به محل اتفاق رفته و از جان مایه می گذارد تا مشکل مردم شهرش را حل کند و کودکی از شدت گرما در آغوش پدرش بیحال نیافتد و در این حین مجبور میشود در حالیکه وظیفه شخصی و تخصصیش هم نیست، خطرها و زحمتهایی را بجان بخرد و بجای لم دادن مقابل کولر گازی و دستور و امریه بی نتیجه صادر کردن شخصا تن به کار یدی میدهد و یا حتی آن کارگری که از تیر برقی بالا میرود و خارج از حد مزد و وظیفه اش کاری میکند  تا مشکلی از شهر حل شود یا مامور مترویی  برای نحات کودکی جانفشانی میکند که میتوان به آن وجه فداکاری اطلاق کرد چنان نشانی را بدهند و سردار فداکاریش بنامند حس ایثارگری در دلهای ما نمی میرد و هرکس در هر شغلی با تعهدی دلیرانه برای مردمش بسا که جد و جهدی کند و انگیزه خدمت صرفا مال و مقام نخواهد بود . و چه بسا دیگر با اینهمه منابع ملی تشویش کمبودها و حتی تحریمها را نداشته باشیم. منظور اینکه خدمت به خلق را ارجی و ارزشی فاخر بنهیم تا این دلسردی از ترقی و تعالی وطن و دم سردی های مردم نسبت به هموطنان خویش رخت بربندد و هوای سبز شکوفایی و نجات را تنفس کنیم.

برچسب ها:

به اشتراک بگذارید :

مطلب قبل و بعد
مطالب مشابه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.