راسان خبر ایلام/در مسیر اصلی تردد زائران از دهلران به سوی مهران، موکب «انقلاب» روستای حاضرمیل از سال ۱۳۹۷ پرچم خدمت به زائران اربعین حسینی را برافراشته است.

موکب «انقلاب» روستای حاضرمیل در بخش مرکزی دهلران، روایتی از حرکت از هیچ به همه چیز است؛ روایتی که از سال ۱۳۹۷ آغاز شد و یک سال بعد، در سال ۱۳۹۸ با تشکیل هیئت مدیره، مجوز رسمی فعالیت خود را دریافت کرد. این موکب در مسیر اصلی تردد زائران از دهلران به سمت مهران و در فاصلهٔ ۱۰ کیلومتری شهر دهلران قرار دارد و از این حیث، محل عبور شمار قابل توجهی از زائران پیاده محسوب می شود.
نماز جماعت به عنوان محور فعالیت های فرهنگی در موکب برپا میشود و در کنار آن اسکان موقت، پذیرایی و استقرار آمبولانس برای پوشش سلامت زائران، بخشی از خدمات این موکب را تشکیل می دهد؛ خدماتی که در دل گرمای بیامان ۵۰ درجه با کولرهای آبی، لبخند بر لبان خستهٔ زائران مینشاند.
دو سال نخست فعالیت این موکب، تنها با یک چادر و تعدادی فرش و پخت و پز در فضای باز میسر بود؛ اما ارادهٔ خادمان و همراهی مردم، مسیر را هموار کرد تا موکب با برپایی داربست و ایجاد فضای مسقف و انجام کارهای زیرساختی از جمله تأمین آب و برق، گامهای بلندی برای خدمت‌رسانی مطلوب بردارد.
کمک های مردمی و خیرین نخستین پشتوانهٔ موکبانقلاب روستای حاضرمیل دهلران
مدیر اجرایی موکب انقلاب روستای حاضرمیل دهلران، در گفتگویی با خبرنگار راسان خبر، می گوید؛ موکب انقلاب روستای حاضرمیل در ایام اربعین روزانه با برنامه ریزی منظم از زائران با صبحانه، ناهار، عصرانه، شام پذیرایی می کند. کمک های مردمی و خیرین نخستین پشتوانهٔ موکب است؛ هرچند از سوی ستاد اربعین شهرستان نیز کمک هایی صورت میگیرد.
به گفته ی، علی رضا زاده؛ نزدیک به چهار سال، تأمین روشنایی و سرمایشی موکب بر دوش موتور برق بود تا آنکه با همت دستگاهای خدمت‌رسان و ادارهٔ برق شهرستان، برق پایدار برای موکب تأمین و از طریق ترانس، روشنایی و امکان استفاده از کولر در این پایگاه خدماتی فراهم شد.
وی عنوان می کند؛ مهمترین مشکل این موکب، نبود زمین مناسب برای ساخت‌وساز و توسعهٔ پایگاه است؛ موضوعی که خادمان آن امیدوارند با همت مسئولان و ستاد اربعین شهرستان مرتفع شود تا موکب انقلاب در پوشش بهتر زائران عتبات عالیات پایدارتر از گذشته گام بردارد.
مدیر اجرایی موکب انقلاب روستای حاضرمیل دهلران اعتقاد دارد؛ خدمت به زائران اباعبدالله الحسین(ع) در مسیر پیاده روی اربعین، از برکات و توفیقاتی است که خداوند نصیب خادمان این حرکت عظیم کرده است. 
خدمت داوطلبانه ی،۴۰ نفر از مردم و اعضای هیئت امنای در آشپزخانه های موکب
وی بیان داشت: آشپزخانه های موکب در روستای حاضرمیل و در فاصلهٔ ۵۰۰ متری موکب فعالیت دارند؛ سه آشپزخانه که افزون بر ۳۰ نفر از بانوان روستا در پخت و  پز غذا با موکب همکاری می کنند.  در خود موکب نیز بیش از ۴۰ نفر از مردم و اعضای هیئت امنای موکب در شیفت های مختلف، داوطلبانه خدمت به زائران را بر عهده دارند.

رضا زاده اضافه کرد؛ این موکب امروز به پایگاهی کامل با سه آشپزخانه، برق پایدار، اسکان موقت و نماز جماعت تبدیل شده و در گرمای فراگیر تابستان، روزانه پذیرای وعده های غذایی بیش از دو هزار نفر از عاشقان اباعبدالله (ع) است.

 


 

خدمت به زائران در این گرمای سوزان کمتر از زیارت کربلا نیست

وی در ادامه شیرین ترین خاطره ای که از زبان یکی از زائران اصفهانی مهمان موکب انقلاب حاضرمیل شنیده است را بازگو می کند؛ در شلوغی مسیر، زائری راهی موکب ما شد و با چشمانی اشک آلود و قلبی سرشار از محبت اینگونه گفت، «خداوند به همه شما و اموات اجر خیر بدهد که در این گرمای سوزان اینگونه دارید به زوار خدمت می کنید و این کمتر از زیارت کربلا نیست. چرا که با نیت خالصانه به زواری خدمت میکنید که از کربلا می آیند و در این مسیر با کمترین امکانات اما بهترین خدمت را ارائه میدهید و این اراده شما قابل ستایش است و این نشان از عشق و ارادت شما به آقا اباعبدالله الحسین(ع) است.

مدیر اجرایی موکب انقلاب روستای حاضرمیل دهلران، اما از خاطره تلخ نیز سخن می گوید؛ تلخ ترین خاطرهای که از زبان یک خانم شنیدم، شب بود؛ تقریباً ساعت ۱۰ شب. زائری که راه طولانی پیموده و از خستگی و بیماری گام برنمیداشت، نزد یکی از خادمان موکب آمد و با صدایی گرفته عرضه داشت؛ «من نیاز به قرص سرماخوردگی و آموکسیسیلین دارم.» این درخواست ساده، اما برای آن زائر بسیار حیاتی بود؛ او در آن ساعت از شب، در حالی که داروخانه ای در نزدیکی نبود و بدنش از شدت بیماری رنج میبرد، تنها به خادمان موکب امید بسته بود.
وی اضافه کرد؛  یکی از خادمان موکب بدون هیچ تردیدی و با ایثار تمام، سوار بر موتورسیکلت شد و در دل شب و سکوت مسیر، راهی خانه شد. پس از چند لحظه انتظار که برای آن خانم و دیگر حاضران ابدی به نظر میرسید، خادم با قرص سرماخوردگی و آموکسیسیلین بازگشت و آن را به دست زائر رساند. با مصرف دارو، درد و رنجی که آن زائر به‌خاطر بیماری تحمل میکرد، رها شد. او به مدت سه ساعت در موکب استراحت کرد و حالش رو به بهبود گذاشت. پس از آن، با قلبی آرام و جسمی که دوباره توان قدم برداشتن پیدا کرده بود، به مسیر خود ادامه داد و دعای خیر فراوانی برای خادمان کرد.
رضا زاده عنوان کرد؛ این خاطره اگرچه در ظاهر تلخ بود، اما نتیجه آن، شیرینی ایثار و فداکاری شد. گرفتن دارو در دل شب، نشان داد که خادمان موکب ها برای پذیرایی، بلکه برای رفع درد و نیاز زائران نیز حاضری تمام ندارند و این خدمت، همان معنای واقعی «مهمانپذیری حسینی» است. این اقدام ساده اما عمیق، یادآور این حقیقت است که در مسیر اباعبداللهالحسین(ع)، همه با هم برادر و خواهرند؛ جایی که یک قرص در ساعت ۱۰ شب، میتواند برای زائری، دنیایی از آرامش باشد.
وی در پایان گفت: امید است خداوند تبارک و تعالی اجر و پاداش اینگونه خدمات بیمنت را به خادمان و خانواده های آنان عنایت فرماید.
کد خبر / ۱۱۶۱۳۶
  • نویسنده : سمیه آذرمهر